مطهر بن محمد جمالى يزدى

95

فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى )

بالايى بود تا چهار پاى و مانند آن ، آن را پاى كوفت « 1 » نكنند . و نشيمن خويش را به سنگى يا درختى نشان كند تا چون به طلب معاش رود راه به خانه داند و نبايد طلبيد . و چون پير شود موى برآرد . / 111 / و اندرو خاصيت است : موى « 2 » : اگر موى « 3 » او زنان با خود دارند آبستن نشوند . خون : و اگر خون او با روغن بلسان و كتان اندر چراغدان كنند و بر آتش نهند تا بجوشد و آنگه بيفروزد هرچه در آن خانه باشد به رنگى ديگر نمايد . سام ابرص به پارسى آن را « كرپاسه » گويند ، و گشن به دهان پذيرد و سرى بزرگ دارد . و اندرو خاصيت است : دل : اگر دل او بر بازوى زن آبستن بندند كودك اندر شكم درست بماند و به هيچ چيز نيفتد ، و اللّه اعلم . عظايه اين هم از اجناس كرپاسو است ، امّا از قسمت جواهر آفتاب است . و اگر او را به روغن بپزند و از آن روغن اندر تن كسى مالند موى ازو ببرد و هرگز باز نرويد . و اگر به روغن گاو بپزند و بر كژدم گزيده مالند درد زايل شود . دنبال : اگر دنبال او وقت زادن بر زنى آويزند نتواند زاد . عقرب كژدم را چشم نباشد ، و چون زخم كرده باشد ( مانند گناهكاران ) بگريزد و هرگز خفته را

--> ( 1 ) . م : پاى ننهد . ( 2 ) . م : زبان . ( 3 ) . م : زبان و موى .